Mart 1, 2008

İSTEMEYİN HİÇBİR ŞEYİ.....

h1

Birşeyi çok istediniz mi hayatta?

Ama çookkk!......

İstemediyseniz;öyle kalın....Neden demeyin,niçin demeyin..Çok istemeyin hiçbirşeyi..

Hayatınız pahasına istekleriniz olmasın hayattan.Çünkü hayat sadece layık gördüğünü veriyor bizlere.

Hergün yeni bir şey öğreniyorum yaşarken.Aslında yaşamak başlı başına bir ders.Nasıl yaşamak lazım gelir öğretmediler okullarda bizlere.Şimdi düşünüyorum,keşke biri, ne bileyim bilge biri,bize yaşama sanatını öğretseydi.Nasıl yaşamalı,ne beklemeli yaşama dair...Neyi , ne kadar istemeli hayatta..

Çok düşünüyorum son günlerde.Seyrediyorum.Bekliyorum.Dinliyorum.Ama yazamıyorum.İsterdim ki içimden geçenlerin tamamı dökülebilse sözcüklere.Yazabilsem herşeyi.Bütün korkularımı,bütün beklentilerimi,bütün en çok isteklerimi.Ama ne mümkün....

Bugünlerde yaşamak beni yoruyor.Böyle olmaması gereken bir zaman aslında.En büyük hayallerimin gerçekleştiği şu günlerde daha enerjik olmalıydım,daha iyi hissetmeliydim kendimi.Maalesef değilim.

Birşeyi çok isteyipte tam avuçlarınızın içine bırakıldığında sanmayın o sizin.Değil hiç birşey bizim.Her an avuçlarınızın arasından kayıp gidebilir.Ya da birileri gelip almaya kalkışabilir onu.Çok istemeyin dedim ya birşeyi.İstemeyin işte..Bir bildiğim var ki söylüyorum.

Umarım şu an avuçlarımın içinde görünen o çok istediğim şey ben gidene dek bu dünyadan yanımda olur.Bunu diliyorum sadece hayattan.

Hayatımın tamamını değiştiren son üç ayda hissettiğim duygu bu..İnsanların bencilliklerini görüyorum.İnsanların sadece kendilerini düşünen o bencil hallerini izliyorum.Sizi ve duygularınızı çiğneyip geçen o sözlerini dinliyorum.İnanın çok kırılıyorum.İçim kocaman bir cam kırığı.İsterdim ki güzellikleri gösteren bir ayna olsun,ama değil.Adına hayat dediğimiz bu garip düzen izin vermiyor maalesef.

İstediğine kavuşmuş,zafere ulaşmış insanın mutlu ve parlayan bakışları olmalı yüzümde.Belki de bütün ömrümce kendimi hazırladığım bu mutluluğu,her an gülümseyerek kutlamalıyım.

Ama hiç biri yok maalesef.Üzgünüm.Her zaman ki gibi,en mutlu olmam gereken anda,birileri her şeyi tuzla buz etti.

Sadece elimi kalbimin üzerine koyuyorum....Gözlerimi kapatıyorum.Sonbaharın ilk günlerini hayal ediyorum.İlk defa yağmurları birlikte karşılayacağımız o mutlu günleri hayal ediyorum.O da sadece çok bunaldığımda.

Ben seni bekliyorum kim ne derse desin.Hem de büyük bir umutla,mutlulukla.....

Daha derine inmek isterdim;ama ocakta yemeğim var.Kalkmak lazım.Başka zaman,başka bir yerde,belki anlatabilirim.

Amma,siz yine de beni dinleyin;hiçbirşeyi çok istemeyin.....